« دینو بوتزاتی: دینوی همیشه دوست داشتنی | Main | ترس و لرز، وحشت و خوف »

چیزهایی برای خواندن: هم میهن، شرق، تازه، شهروند نو و ...

می شود نفس راحت کشید: رسانه های کاغذی فارسی مان رنگارنگ شده اند، همین چند ماه پیش بود که هر بار رو به روی دکه ی فروش مجلات و روزنامه ها می ایستادم، چیزی چشمم را نمی گرفت. الان زمان و پول کم می آورم که بتوانم تمام چیز هایی که می خواهم را بخوانم. و این خوب است، خیلی خوب است. این پست چند جمله ی معرفی است برای چند رسانه ی کاغذی خوب که الان داریم.

هم میهن: فکر می کنم حرفه ای ترین حرکت روزنامه نگاری بعد از حرکت اولیه و خیره کننده ی روزنامه ی همشهری و حرکت جهشی روزنامه ی جامعه، بعد از آن حرکت آرام و تاثیر گذار روزنامه ی شرق باشد که در روزنامه نگاری ایران رخ می دهد. ویژگی اصلی صفحه ی اول روزنامه است که با یک عکس تمام صفحه، به روزنامه های روز جهان شبیه شده است. خبر ها و مقاله های کوتاه هم از ویژگی های اصلی ژورنالیسم روز جهان است. کاش فقط این اهمیت دادن دیوانه وار به اسم ها را کنار بگذارند و خوب بودن متن را ملاک اصلی قرار بدهند که روزنامه ای واقعی تر داشته باشیم. شروع موفقیت آمیز روزنامه ی هم میهن امیدوار کننده است که روز های رنگارنگی برای ساعت های خسته ی روزمرگی های مان داشته باشیم. البته پخش روزنامه اصلا خوب نیست. مشهد دومین شهر بزرگ ایران است که روزنامه را خیلی نامرتب دریافت می کند. جا های دیگر چه جوری می رسد؟ دنیا که فقط تهران نیست.

شرق: همان سی و دو صفحه ی سابق، چندان تفاوت خاصی ندارد. خواننده های خاص خودش را خواهد داشت. حیف است حالا که هم میهن این چنین قدم بزرگی برداشته است، شرق بخواهد همان روزنامه ی سابق باشد. امیدوارم روز های آینده آنها هم چیزی تازه تر را عرضه کنند. هر چند که همین چیزی هم که الان در می آورند، یک سر و گردن از روزنامه های دیگر بالاتر است – البته به جز هم میهن.

ماهنامه ی تازه: هفته نامه ی مهر را یادتان هست؟ حوزه ی هنری حدود ده سال پیش چاپ می کرد، سی و دو صفحه و تمام رنگی به بهای بیست تومان. خیلی هم زود تمام می شد. نیک آهنگ کوثر و سید ابراهیم نبوی و یوسف علی میرشکاک و خیلی های دیگر از دل همین مجله معروف شدند. حالا آقای میرفتاح یک مدل جدید تر و مدرن تر از هفته ی نامه ی مهر را با کادری حرفه ای تر، با کمک سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران ارائه می دهد. سه شماره ی اول ماهنامه ی تازه را به دلایل شخصی نتوانستم بخرم (چیز های ابلهانه ای مثل کمبود وقت.) شماره ی چهارم، اردیبهشت هشتاد و شش، در یک صد و پنجاه و دو صفحه، تمام رنگی در صفحات سنگین و کلفت، به بهای هزار تومان. از معرفی کتاب دارد تا سینما تا چرایی سیگار تا محیط زیست. یکی از جذاب ترین مجله هایی است که این چند وقت دیده ام. حیف فقط خیلی سنگین است و کاغذ های بزرگ اش راحت توی دست جا نمی گیرند (یعنی من عینکی عذاب دارم موقع خواندن خطوط.) چیزی است مثل یک مدل نیویورکر ایرانی، هر چند هنوز خیلی کار دارد تا جا باز کند و خواننده ی خودش را پیدا کند. فکر می کنم همین طوری ادامه بدهند به پرفروش ترین ماهنامه ی ایران تبدیل شود.

شهروند نو: تایمز ایران. هر دو هفته یک بار منتشر می شود، هیات تحریریه اش تحت نفوذ محمد قوچانی است و این یعنی حرفه ای کار می کند. کاغذ های ورنی نرم و تمام رنگی و پر از مطالب سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و هنری. جالب است و دوست داشتنی. صد صفحه است به هزار تومان و هر دو هفته یک بار منتشر می شود. طرح جلد اش تقریبا همیشه افتضاح است و بین بقیه ی مجلات گم می شود. باید بازش کنی تا ببینی چقدر خوب است. بیشتر مجله پرونده های مختلفی است که در مورد اتفاقات دو هفته ای که گذشت حرف می زنند. قرار است در آینده هفته نامه شود. یعنی وقتی به یک فروش تضمین شده برسد.

همشهری خانواده: همشهری خانواده یک مجله ی زرد است که آدم می تواند با اطمینان بخرد و بخواند و مطمئن باشد چیز وحشتناکی تویش نیست. چیزی تو مایه های چهل چراغ که برای خانواده های طبقه ی متوسط ایرانی منتشر می شود. صفحات تمام رنگی در کاغذ ورنی نرم. یک مجله ی سیصد تومانی که تا همین الان هم خواننده ی خودش را پیدا کرده است و می رود به تیراژ چند صد هزار تایی برسد. مگر چی از خانواده ی سبز کمتر دارد؟

یک نکته: یک مسئله حسابی خوشحالم می کند و آن هم این است که تقریبا تمام روزنامه ها و مجلاتی که جدیدا در می آیند، به صورت حرفه ای تری به مسئله ی معرفی کتاب می پردازند و اغلب صفحات ثابت برای معرفی کتاب دارند. و این خیلی خیلی خیلی خوب است. واقعا امیدوار کننده است.

سودارو
2007-05-15
ده و سی و شش دقیقه ی شب

به لطف خانوم مقانلو و با همکاری دوستم، مرتضی سعیدی، اولین سری کتاب های نشر دیگر برای معرفی در جشن کتاب به دستم رسید. کمی از ناامیدی در آمده ام. مرسی، واقعا مرسی. امیدوارم بقیه ی ناشر های تهرانی هم خوش قول باشند. فعلا سایت را دوباره روزانه می کنم. امیدوارم سرم به سنگ بی کتابی نخورد.